September 2004

Gelukkig: weer slaat om
1 september 2004

Tynaarlo - Emmeloord - Utrecht. Er komt een eind aan de baggerregen en windhozen van afgelopen week: het wordt mooi weer. Rustig nazomerweer, voorspellen alle weerstations. 20 graden, misschien meer. Windstil. Gelukkig maar. Want over een paar dagen begint het familieweekend.

Oom Rene overleden, Mies naar begrafenis
2 september 2004

Tynaarlo, Tilburg. 't Familieweekendje begint voor Mies met een rouwrand: oom Rene is overleden. Haar Tilburgse oom, ook tekenaar, laatste echte broer van haar moeder. Vandaag is de begrafenis en Mies gaat er (natuurlijk) heen. Ze heeft nog bij hem gelogeerd, toen ze in Tilburg studeerde: om vijf uur 's ochtends zat hij op haar te wachten toen ze van een feest terugkeerde. Haar vader was al gebeld..En Oma Boxtel komt natuurlijk ook: weer is een kind van haar overleden.

Inpakken lijkt geslaagd
3 september 2004

Tynaarlo. Het projekt: 'handig inpakken' lijkt goed af te lopen. Doel van het projekt is het karretje zo in te pakken dat je er snel en effici‘nt mee op vakantie kunt. Alles in de kar, en dan wat kleren er bij, en hup weg. Voor bijvoorbeeld een weekendje. Woensdag is 't ingepakt. Vandaag alleen nog alle kleren. En dan vanmiddag naar de Paasheuvel.

Iedereen gelijk aanwezig
3 september 2004

Vierhouten. De eén zou vroeger komen, de andere later: maar plotseling was iedereen op de camping: Anneke met Geurt en Jorien en Daan, Annemieke met Sjoerd en Nine, pa en moe. Kleine Schotkamp, dat was oans veldje. Met huisje de Wielewaal. Anna, Auke en Koen weten de weg en nemen het voortouw om hout te zoeken. Ik zet de tent op

Zeven uur: Mies arriveert
3 september 2004

Vierhouten. En dan belt Mies: om zeven uur sta ik op het station. Maar 't was Mies niet: 't was allemaal allergie. In Hapert had ze in een groot huisstofmijtenfeest moeten slapen. En dat was niezen en proesten de hele nacht door. Hondsmoe was ze, en harstikke beroerd, en ze verdween dan ook snel in de slaapzak.

Wat een mazzel met het weer!
4 september 2004

Vierhouten. En de hele dag schijnt de zon. Het is 23, 24 graden en windstil: heerljk nazomerweer. Een week geleden was het storm en regen, kwamen er windhozen over. Maar nu: geweldig.

Naar het verscholen dorp en kampvuur eten.
4 september 2004

Vierhouten. Wordt een leuke dag, zaterdag. We gaan eerst naar het Verscholen Dorp. Met de auto, want het is heel ver. En dan wil Anneke teruglopen. Opa en Jan lopen mee: een kilometer of vijf door de bossen. 's Middags: zwemmen bij de zwemplas. En 's avonds kampvuureten: gepofte aardappelen, zelf gebakken broodjes aan een stok met een worst er in, salades, kippevleugeltjes in zilverpapier, kibbelingen in een pan in het vuur. Heerlijk.

Toch vlug weer naar huis
5 september 2004

Vierhouten. Wilden we de zondag nog blijven, maar uiteindelijk toch op tijd naar huis gegaan: we waren vies en moe van al dat kampvuur en de kinderen waren totaal verwilderd. Dus 's ochtends ontbijten, inpakken, en om 1 uur in de auto. Drie uur thuis. Een geslaagd weekend.

Katja maakt het uit
5 september 2004

Tynaarlo. Vindt Koen een brief in het kattenluik.
Voor koen dijk
Ik wil het uitmaaken maar ik wilde het net zegen zonder brief. Kene we nog vrienden blijfen scrijf terug en kijk onder de fou.
En dat was het dus: uit. Koen leidt er niet erg onder. Hij wist niet zeker dat het aan was.

Winnen ze met 10 - 0!
6 september 2004

Tynaarlo. Spelen Auke en Koen een keer niet mee, wint hun team met 10 - op van Rolde! De eerste overwinning in een jaar! De eerste doelpunten die in een competitie-wedstrijd zijn gemaakt! 't Is toch ongelooflijk! Nu maar hopen dat ze aamstaande zaterdag ook zo goed spelen. Dan moeten ze thuis tegen het altijd moeilijke Engelbert.

Geen vrijdag maar volgende week woensdag
8 september 2004

Tynaarlo. Sippe mik. De vloerbedekking komt niet vrijdag. Olthof van de vloer belde dat het spul er pas woensdag is. En dan komen ze het ook onmiddelijk leggen. Maar dit weekend is er dus geen verhuizing. En de hele planning valt zo in duigen.

Bramendag
8 september 2004

Tynaarlo - Huis van Myrthe. Een bramendag: Jan is met de kinderen plus de nieuwe Nienke en Shelly en Orlando bramen gaan zoeken voor jam. Eerst achter het oude zwembad, in het bos bij Nienke. En toen via de boze hond naar het spoor. Dat hebben we afgelopen tot Myrthe. De oogst viel een beetje tegen. Dik een kilo hebben we. Vooral langs het spoor vonden we minder dan we hadden gedacht: het stikte er van de bramenstruiken, maar bramen: nauwelijks. En we hebben een heel eind gelopen...

Wel 3 potten jam
9 september 2004

Tynaarlo. Geleisuiker gekocht, alle bramen in een pan, suiker erbij en maar koken. Resultaat: vier potten heerlijke donkerpaarse bramenjam. Twee grote potten, en potjes van de babyprut. "je moet de potjes op de kop houden" zei Auke. En dat deden we: flup, vloog de volle inhoud van een babyprutpot op het gras. En toen waren het er nog drie. Maar wel erg lekker.

Help andijvie!
10 september 2004

Tynaarlo. Komt Orlando's moeder langs: met een grote zak andijvie. Wat moeten we daar nu weer mee? Het is jaren geleden dat we andijvie hebben gegeten. En volgens mij lusten de kinderen het helemaal niet. Stamppot Andijvie, dat is nog wel lekker. Maar tot slijm gekookt?

Een dode muis
11 september 2004

Tynaarlo. Kadootje van Teun, of van Tjip: een dode muis. Lag al de hele tijd op het kamerkleed, maar hij werd pas ontdekt toen Auke hem zag.

Andijviestamp is toch wel lekker
11 september 2004

Tynaarlo. Auke vond het echt helemaal niks maar dan ook helemaal niks. Anna heeft toch wel wat opgegeten zonder veel gezeur - en Koen zelfs per ongelukt twee borden. Dus eigenlijk, als je 't zo op een rijtje zet, eigenlijk is andijviestamp heel erg lekker. Met wat kaas er door, met wat mayonaise erdoor..

Alweer een goed idee van Auke: eikelmannetjes maken.
12 september 2004

Tynaarlo. Zeegse. Na de jam is Auke weer met een goed idee gekomen: mannetjes maken van eikels en kastanjes. Kastanjes heeft hij gisteren al mee naar huis genomen: een hele grote doos vol, bij Orlando uit de straat. En vandaag gaan we naar het Eikenbomenbos bij Zeegse voor de eikels. Anna gaat mee, Koen gaat mee, en de nieuwe Nienke. Thuis maken we er met saté-prikkers en veren uit een knutselsetje allerlei rare dieren van. En 's avonds moeten ze in de schuur - want Mies is allergisch...

Toch etui mee
13 september 2004

Tynaarlo. "IK vind het niet meer leuk". Met die woorden stopte Anna vanmorgen haar uitklap-etui in haar schooltas. "Ik neem mijn etui gewoon weer mee. We hebben nog steeds geen schooletui en ik wil er niet meer zonder." En dus is het uitklap-etui in de tas gedaan, en meegenomen naar school, en weer in ere hersteld. Voor zolang als het duurt.

Koen vindt aansteker
13 september 2004

School. Koen heeft een aansteker gevonden. Vlak bij de nieuwe hut achter de school En Martijn en Gijs hebben hem laten branden. Tot hij helemaal uit was. Heel gevaarlijk, vindt Anna "eén klein vonkje had al een brand kunnen maken en dat was de hele boswal en de hele school afgebrand". Gijs heeft aangekondigd vandaag twee aanstekers mee te nemen naar de hut "die het allebei doen". "Dat moet je onmiddelijk tegen meester Jan-Willem zeggen" vindt Anna. Maar Koen is bang dat hij niet meer met de hut mee mag doen.

Eindelijk: verhuisdag
15 september 2004

Tynaarlo. Nog een paar uurtjes en dan is het zover: Mies gaat verhuizen. Ze gaan eerst nog de vloer leggen, vanmiddag, en daarna kunnen we er in. Met de nieuwe tafel van de Ikea, en de oude, en alle andere spullen. De grote oversteek.

Mies op kamers
15 september 2004

Tynaarlo. 't Is zover. Mies is het huis uit. Op kamers, in het atelier. Dat ging toch nog onverwacht snel: om 1 uur waren de marmoleummannen er, om half drie waren ze klaar en om half zes hadden we de grote dingen aan de overkant. Computertje draaide na het eten, en toen waren er natuurlijk nog heel veel dozen uit te pakken. 't Ziet er mooi uit, het tekenhokkie! Binnenkort: de officiele opening.

Etui's gearriveerd
16 september 2004

Tynaarlo. De nieuwe officiele schooletui's zijn gearriveerd. Vanmorgen. 't Zijn blauwe en ze zijn - tegen de verwachting in - erg mooi. Alleen Sijmen zei er iets stoms over. En nu moeten de gelpennen weer mee naar huis.

Koen: groepje van de dag. Auke: bijna plaatje mee.
16 september 2004

Tynaarlo. 't Is ze gelukt: het groepje van Koen is groepje van de dag geworden. De kans was al groot, want gisteren haalden ze een plusje. En dan heb je een voorsprong. 't Zit Auke niet helemaal lekker: want zijn groepje hoeft nog maar eén keer groepje van de dag te worden - en dan mogen ze de plaatjes mee. Want dan zijn ze het vijf keer geweest. Koen heeft dit keer een jachtluipaard gekregen. Dat is zijn lievelingsdier. Auke weet nog niet wat hij gaat kiezen.

Al weken in de was
16 september 2004

Tynaarlo. "Ik vind het niet leuk dat mijn trainingsjas al weer in de was zit". Koen is boos, en dat zullen we weten. "Telkens als ik hem aan wil is hij weg". D'r zit wat in, maar uit nader onderzoek blijkt dat de trainingsjas dan al weken in de was moet zitten "ik had hem voor de vakantie nog aan". Misschien is hij wel weg. Zoeken dus

Middernacht Knex
17 september 2004

Tynaarlo. Horen we wat midden in de nacht: Koen knext. "Ik kon niet slapen". Enge dromen. Om kwart over drie! De volgende morgen zit hij er als een lijk bij. Wit, moe, suf. Vroeg naar bed vanavond. Hij maakte een raceboot.

Wel vier zakken kleren weg
18 september 2004

Tynaarlo. De grote opruiming is begonnen: Mies heeft de klerenkast uitgemest. En daar kwamen wel vier zakken gekrompen kleren, oude kleren, kapotte kleren, verwassen kleren, te kleine leren, miskopen, foute kleuren en nooit gedragen kadootjes uit. Hopakee, weg ermee: in de container. En zelfs toen bleven er nog kleren over. En als we zo het huis door werken zijn we de helft van onze troep kwijt..

Koen wil nieuwe kuif
23 september 2004

Tynaarlo. Koen wil een nieuwe kuif. Want zijn oude kuif is uitgezakt. Sinds hij een nieuw kapsel heeft gekregen van Mies wil Koen zijn haar rechtop hebben. Als 't kan met gel erin, maar die gel - die hebben we nog niet. "En ik wil geen kuif omdat Katja dat zegt!".

Zere knie
23 september 2004

Tynaarlo. Valt Anna weer, en heeft ze een zere knie. Een hele zere knie: kan bijna niet meer lopen. "Het kraakt een beetje" zegt Geke " en dat doet die andere knie niet". Mies belt. Wat nu? De dokter zegt: "morgen is het vast weer beter". En daar gokken we dan maar op.

Wat een prachtige bijkeukenkast
23 september 2004

Tynaarlo. Ontroerend, zo opgeruimd kan een bijkeukenkast zijn. Met alle flessen Jif en Andy netjes op een rijtje. Met het krat met 37 halfvolle flessen zonnebrand uitgemest. De antivries naar de schuur, en de wc-rollen bereikbaar: geweldig. "En het was niet eens zoveel werk" zegt Mies.

Grote opruiming: vier uur werk
26 september 2004

Tynaarlo. De opruiming van Anna's kamer heeft 8 mensuren werk gekost: vier van Mies, en vier van Anna. En het is me toch schoon! Alles heeft zijn plaats, en overal staan stickertjes waar dingen moeten liggen. Er zijn twee of drie dozen oud papier uitgekomen, en een volle verhuisdoos met overbodige spullen. Volgende week gaan we weer kijken hoe het er voor taat. En hoe Anna haar kamer opgeruimd kan houden. Want het moet anders!

Koen vindt Grauwe Amaniet
26 september 2004

Gasteren. Roodbruine Slanke en Groene knol amaniet: ze stonden allemaal op de Gasterse duinen. Met de Gele berkenrussula, de Botercollybia en allemaal kleine onduidelijke paddestoeltjes. Maar de mooiste vondst deed koen: een hele grote dikke Grauwe amaniet met de velum-vlekken er nog op. In het bos achter het ven. Mooi.

Uit eten
26 september 2004

Zuidlaren. Het atelier is klaar, het eerste bezoek is ontvangen: en dus zijn we uit eten gegaan. Met z'n allen naar de pizzeria in Zuidlaren. Grote pizza's dit keer, maar geen enkel probleem om ze weg te krijgen. Hap hap hap. Koen won.

Ruzie om Woefie beslecht
26 september 2004

Tynaarlo. Staartje van de Grote Opruiming Van Anna's Kamer GOVAK was de Opruiming Van De Knuffels OVDK. MIes had bedacht dat iedereen 12 knuffels op zijn kamer mocht hebben - de rest ging in een doos. En Anna had natuurlijk Woefie uitgezocht, en Fluffie, en Koefie: ze sliepen tenslotte al maanden op haar kamer. Maar ja: 't waren wel net de knuffels van Koen. Die had ze in geen eeuwigheid gemist - maar begon er net naar te verlangen toen Anna ze uitkoos. "Ze zijn van mij". Anna in tranen "het maakt mij niet uit dat het knuffels zijn. Voor mij zijn ze net levend". Een groot dillemma - door Auke uiteindelijk beslist: om en om een week. En de rest van de 73 knuffels zit nu in een doos op zolder te mokken.

Een bosuil in het bos
26 september 2004

Tynaarlo. Moe, dus vroeg naar bed. Maar dan staat Mies aan het bed. "Hoorde net een uil. Zo'n echte oehoehoeheooeoeoeoe". Een bosuil. Nummer twee: jaren geleden heeft er ook eens een geroepen. In het bos van Marloes. Leuk!

Strijkkraaltje ingeslikt
29 september 2004

Tynaarlo. Koen komt, met sippe lip. Of we niet heel boos willen worden. Want hij heeft een strijkkraaltje ingeslikt. Was al wezen kijken op de wc of 't kraaltje er misschien uitkwam, maar nog niks. Uitgelegd: geeft niks, komt vanzelf. Vandaag of morgen - "t duurt even voordat het door je buik heen is". En dan merk je er waarschijnlijk niets van.